autor: Lisa Careytytuł: Łąka Nadziei
liczba stron: 328
moja ocena: 4/5
Czy miłość dwóch sfrustrowanych i zmęczonych życiem ludzi może wogóle zaistnieć? Dwudziestoparoletnia Alba i o kilka lat starszy Oskar poznają się w mało romantycznych okolicznościach a dokładniej w szpitalu przychiatrycznym. Ona nie do końca spełniona autorka dziecięcych bajek, która boryka się z ciągle powracającą deprezją i stanami lękowymi a On alkoholik i narkoman.
Ich pierwsze spotkanie, które jak wiele późniejszych odbywa się na przyszpitalnej łące, wbrew pozorom skrytej wrogości i niechęci budzi obustronne zainteresowanie. Rozmowy głównych bohaterów nie można zaliczyć do miłych, oboje wytykają sobie własne słabości.
Kulminacyjnym momentem powieści jest ich wspólna wyprawa do syna kobiety, przebywającej przed laty w tym samym zakładzie jako schizofreniczka. Pisane do niego listy znajduje Alba w szpitalnej bibliotece i to właśnie staje się inspiracją do spotkania mężczyzną znanym jej tylko ze strzępków opowieści jego matki. Jednak Alba w głębi serca pragnie odnaleść swojego syna którego urodzina w wieku 15 lat i pod przymusem ojca oddała go do sierocinka. Jednak nikt nie udziela odpowiednich informacji gdzy w dniu dzisiejszym mógłaby przebywać jej cząstka. Wyrzuty sumienia i tęsknota za niespełnionym macierzyństem popychają Albę do próby samobójczej. Jej zamiary w porę udaremnia jednak Oscar. To wydarzenie pozwala im zrozumieć, że są dla siebie kimś więcej niż tylko pomocą w leczeniu zniszczonych psychik.
Autorka powieści umiejętnie balansuje na krawędzi świata nauki i wierzeń indiańskich, przez co książka staje się barwniejsza. Każda postać w niej występująca nie jest tam umieszczona
przypadkiem, ale odgrywa swoją rolę w zbliżeniu do siebie głównych bohaterów.
